Trafikte Başka Biri

Normal hayatımızda çok sakin ve ılımlı bir insan olabiliriz. Karşımıza çıkan olaylara karşı çok da fazla tepki göstermeyebiliriz. Hatta belki hiç tepki göstermeyiz.
Fakat...
Aracın koltuğunua oturup araç sürmeye başlayınca bambaşka biri oluveriyoruz. Aceleci, Agresif, Çok haklı gibi tabirlerle kendimizi tarif edebiliriz. Bize ne oluyor da en akıllı gözükenimizden en cahilimize kadar hepimiz direksiyonun başına geçince birden farklılaşıyoruz?
Buna şöyle bir cevap verebiliriz.

• Karşımızdaki kişi bizi duymuyor, arkasından bağırıyoruz.
• Sanki trafik kanunlarını en iyi biz biliyoruz, biz hata yapmayız.
• Bastırılmış kişiliğiimzi kenara bırakıp gerçek kişiliğimizle hareket ediyoruz.
• Yalnız biz işe gidiyoruz diğerleri gitmiyor, yalnız bizim işimiz acil.

Gözlemlediğim kadarıyla bu veya benzer durumlar her sürücünün başına geliyor. Belki bundan dolayı da pek çok kaza ve tartışma oluyor, trafik aksıyor. Yine izlenimlerime dayanarak şunu açıkça söyleyebilirim eğer trafikteki gibi yayayken de davransak en kavgalı toplum biz olurduk.
Lütfen normal hayatımızda yayayken nasıl etrafımızdaki insanların kırılmalarını, üzülmelerini istemezsek trafikte de aynı duyarlılığı gösterelim.
Trafiktekiler bizim insanlarımız. Onlar düşman değil. Hep birlikte bu duyarlılığa ses verelim.